Amandelbloesem in januari

 

In de Algarve vind je de mooiste en beste sneeuw van de wereld! Ieder jaar begint er in januari weer een prachtig schouwspel: velden vol met bloeiende amandelbomen! Overal licht het Zuid-Portugese landschap op dankzij de witte en roze amandelbloesem. Deze amandelboom is één van de bekendste bomen van de Algarve. Vooral de legende van de amandelbloesem heeft daaraan bijgedragen. De amandel is een typisch Algarve-product. Kijk maar naar de lekkernijen, likeuren en de volle manden met verse amandelen op de markt. Misschien weet je dat er verschillende soorten amandelen zijn: de zoete amandel, de bittere amandel en de kraakamandel. Als je weet dat het Portugese woord “amargo” bitter betekent, dan kan je wel raden van welke amandel het drankje Amarguinha wordt gemaakt. De bittere amandel wordt, in tegenstelling tot de zoete, niet veel gegeten in Portugal. Wel maken ze er in de Algarve een heerlijke likeur van. Deze Licor de Amêndoa Amarga, of kortweg Amarguinha, is samen met de Medronho en Brandymel de bekendste likeur van de Algarve. Het is een zoet, sterk naar amandel smakend likeurtje. Amarguinha bevat ongeveer 20% alcohol en kan dus worden gedronken als aperitief, digestief of in een cocktail. De productie van de Licor de Amêndoa Amarga begint met een strenge selectie van de componenten en eindigt met een rijpingsperiode in eikenhouten vaten. Hierdoor krijgt het de ongeëvenaarde aroma’s en smaak. Het wordt nog steeds geproduceerd volgens de originele en traditionele processen. Als je in de Algarve bent kan je een glaasje bestellen in bijvoorbeeld een pastelaria (café com chupito). Maar je kan natuurlijk ook een fles kopen en meenemen naar huis. Je drinkt Amarguinha straight up, on the rocks of met een stukje citroenschil. Wat je maar lekker vindt.

Toch komt de noot oorspronkelijk niet uit deze streek. De bomen zijn ooit door de Moren met duizenden tegelijk naar de Algarve gebracht. Hier begint de legende….

Er was eens een mooie prinses uit het noorden, die was getrouwd met een rijke Moorse koning. Ze hielden veel van elkaar en woonden in de mooie Algarve (toen Al-Gharb). Ondanks een land vol fluitende vogels en bloeiende bloemen, was de prinses toch erg verdrietig. Ze kreeg heimwee naar haar vaderland en miste vooral de sneeuw. Haar verdriet deed ook de Moorse koning erg veel pijn. Toen de prinses op een dag weer met betraande ogen uit de ramen van het kasteel over de groene heuvels en de blauwe oceaan tuurde naar een sprankje wit, kon de verliefde koning het niet meer aan. Er moest een oplossing komen! Ook de koning dacht terug aan zijn vaderland en daarmee aan de witte bloesem van de amandelbomen. Hij kreeg een geweldig idee! Hij liet duizenden amandelbomen naar de Algarve overbrengen, waar ze rondom het kasteel werden geplant. De prinses was inmiddels zo treurig dat ze niet meer naar buiten wilde kijken en de luiken voor altijd gesloten hield. Maar daar op die mooie dag in februari toen alle amandelbomen volop in bloei stonden, commandeerde de koning dat alle luiken van het kasteel weer open moesten. Toen de prinses na aandringen van de koning toch uiteindelijk naar buiten keek, wist ze niet wat ze zag. Overal waren de velden wit, net alsof het pas had gesneeuwd. En de prinses en koning leefden natuurlijk nog lang en gelukkig tussen de amandelbomen.

Een mooie legende…, maar waarschijnlijker waren het de Moren die tijdens hun overheersing amandelbomen naar de Algarve brachten, omdat ze de smaken van hun thuisland misten. Maar toch wanneer in de winter, zo rond half januari, de bloei van de amandelbomen in het zuiden begint, de bloesem zo prachtig is als witte sneeuw, zou de legende over de prinses uit het noorden zomaar eens waar kunnen zijn.

Voor wie de bloesem in het echt wil zien, zorg dat je er volgend jaar bij bent! Boek alvast een villa op www.amarantevillas.nl

 

Azulejos

Je kunt er moeilijk omheen, waar je ook bent in Portugal. De azulejos geven kleur aan alles wat je tegenkomt. Azulejos, oftewel tegeltjes, zijn één van de bekendste kenmerken van het land. Of ze nu blauw/wit of bont gekleurd zijn, je vindt ze ook in de Algarve overal. Ze worden aan de buitenkant van huizen aangebracht als isolatie over het gehele huis want ze houden warmte buiten en kou binnen. Vandaar dus ook al die typische huizen bezaaid met tegeltjes. Je ziet ze naast voordeuren en als sierlijst om ramen als decoratie. Maar ook binnen vind je ze in keukens, badkamers, trappenhuizen en op open haarden.

De historische keramische tegels zij dan ook heel belangrijk voor het land. Ze zijn meer dan twee eeuwen onlosmakelijk verbonden met de architectuur en worden beschouwd als een waardevol cultuurgoed. De tegels beelden vaak historische, mythologische of religieuze taferelen uit. Vroeger werd hiervoor meestal blauwe verf gebruikt, maar tegenwoordig zie je alle kleuren. De taferelen die je vandaag de dag nog terugvindt op gebouwen doen oude tijden herleven. Vaak is het ook een indicatie waarvoor het gebouw ooit heeft gediend.

Veel treinstations zijn versierd met hele panelen van deze wonderlijke azulejos. Het Estação de São Bento in Porto is hiervan een prachtig voorbeeld. In de metrostations van Lissabon vind je een hedendaagse, twintigste eeuwse, variant op de typisch Portugese azulejo. Voor de liefhebbers is hier ook het Museu Nacional do Azulejo, tegeltjes museum, te vinden, waar je je hart kunt ophalen.

Daarnaast zijn azulejos favoriet om kerkjes mee te versieren, zowel van buiten als van binnen. Dit vaak met de traditionele blauw/witte combinatie. Een aantal voorbeelden hiervan zijn de Igreja do Carmo in Porto, en de Igreja de São Lourenço in Almancil. In de Algarve is deze kerk van São Lourenço dan ook echt het pronkstuk en zeker de moeite waard om te bezoeken. Op de gehele binnenkant en plafond van de kerk zijn azulejos aangebracht wat zorgt voor een indrukwekkend geheel.

Ook het Palacio de Estoi heeft aan de voorkant prachtige Azulejo panelen die je niet mag missen. In het straatbeeld van Lagoa, Tavira, Lagos en Faro valt ook heel veel te ontdekken. In laatstgenoemde plaats bevindt zich een gezellig restaurant ´Vila Adentro´ waar het interieur voornamelijk uit azulejos bestaat en is gecombineerd met hedendaagse inrichting. Heerlijk om een kopje koffie te drinken, te lunchen of dineren omgeven door handgeschilderde Azulejos.

Tegenwoordig inspireren azulejos ook hedendaagse kunstenaars. Zij beschilderen de tegels met hun eigen kunst wat bijzonder mooie resultaten oplevert. Voorbeelden hiervan zijn Meinke Flesseman en Sylvain Bongard. Het zijn maar een paar voorbeelden, maar je zult ongetwijfeld nog veel meer prachtige azulejos tegen het lijf lopen in de Algarve.

Een leuk weetje is dat Portugal in de achttiende eeuw op grote schaal Delfts blauwe tegels importeerde. Deze waren dan van te voren in Nederland al beschilderd met Portugese taferelen!

Wilt u deze prachtige tegeltjes ook eens komen bekijken? Boek dan snel een villa op www.amarantevillas.nl

 

Bolo Rei Bolo Rainha

De ‘Paderia’ in de Algarve heeft het weer vreselijk druk! Niet alleen maar vanwege de dagelijkse lekkernijen die ze maken, maar vooral vanwege de ontzettend belangrijke Bolo Rei en Bolo Rainha.

De twee beroemde traditionele kerstbroden mogen absoluut niet ontbreken tijdens de Portugese kerstdagen. Bolo Rei is het bekendst. Iedereen haalt ze in huis en heeft vaak voorkeur voor de een of juist de ander. De prijs wordt per gewicht bepaald en voor de goedgevulde moet dan ook net iets dieper in de buidel worden getast.

Bolo Rei betekent Koningstaart en heeft een vulling van rozijnen, verschillende noten en veel gekonfijte vruchten. Voor wie niet van deze vruchten houdt is er Bolo Rainha, wat Koninginnetaart betekent.

Volgens oude traditie worden deze kerstbroden gegeten op 6 januari, drie koningen, als  symbool van de giften die de 3 koningen kwamen brengen bij de geboorte van Jezus. Vroeger was het een gewoonte er een gedroogde tuinboon of klein cadeautje in mee te bakken wat geluk zou brengen. Tevens dient de vinder het volgende jaar een Bolo Rei te betalen. Dit is tegenwoordig streng verboden.

Volgens de legende hebben de drie koningen een bakker gevraagd een tuinboon in de Bolo Rei te verstoppen, zodat zo duidelijk was wie als eerste Jezus mocht zien.

Een wat minder bekende traditie is dat de Christenen 12 Bolos Rei moesten eten tussen kerst en 3 koningen. Iets wat bijvoorbeeld in Frankrijk nog uitbundig gevierd wordt. Bolo Rei dook op in Frankrijk, toen Lodewijk de 14de koning was, maar werd in 1789 verboden tijdens de Franse revolutie. Toch bleven de bakkers het brood stiekem bakken onder de naam Gâteau des San-Cullottes.

Het is nooit helemaal duidelijk geworden waar en wanneer het recept van deze twee kerstbroden tot stand kwam, maar het is zeker een belangrijk deel van de Portugese cultuur.

Recept voor 6 kerstbroden, ingrediënten:

  • 2 kilo bloem
  • 12 eieren
  • 360 gram suiker
  • 360 gram boter
  • 120 gram verse gist
  • 200 ml melk
  • 1 glas warm water
  • rasp van 2 sinaasappels
  • theelepeltje zout
  • sukade/gedroogd fruit/gekristalliseerd fruit
  • noten
  • eidooier
  • abrikozenjam

Verwarm als eerste de melk. Voeg hier het zout en de gist aan toe en meng dit goed, totdat de gist is opgelost (dit gaat het makkelijkst met de vingers). Smelt ondertussen de boter en laat die iets afkoelen. In een andere schaal klop je de eieren los en hier voeg je het gistmengsel aan toe, blijven roeren… Daarna voeg je aan hetzelfde mengsel de, iets afgekoelde, gesmolten boter toe, meng alles goed.

Doe de bloem in een grote kom en voeg hier de suiker en de sinaasappelrasp aan toe. Dan het glaasje warm water en het ei/gist mengsel. Nu wordt het tijd om de handen uit de mouwen te steken, kneden maar!

Als alles goed gemengd is voeg je het fruit en de noten toe, die er ook weer goed doorheen gekneed moeten worden. Mocht het deeg op dit punt wat droog zijn, dan kun je nog wat warm water toevoegen. Maak er een beetje een bolvormig geheel van en strooi er een klein beetje bloem overheen. Afdekken met een schone theedoek en 1 a 2 uur laten rijzen op een warme plek totdat het verdubbeld in formaat.

Zodra het de juiste consistentie heeft neem je er een stuk af en vorm je een soort grote ring (of eigenlijk een kroon). Dit gaat het handigst op het aanrecht, wat je eerst bestuift met wat bloem. Deze ring bestrijk je met het eigeel en kun je dan decoreren naar wens. Laat het dan nog een minuut of 15 rusten voordat het de oven in gaat.

Leg alle ringen op een bakpapiertje dat lichtelijk met bloem is bestoven. Het gaat vervolgens in een voorverwarmde oven, op 180 graden. Je kan ze dan in ongeveer 30 minuten afbakken.

Verwarm in een steelpannetje wat abrikozenjam met water en strijk dit, zodra de Bolo Rei klaar is, over de bovenkant voor een mooie glans.

Dit recept is goed voor een stuk of 6 bolos. Met de kerstgedachte in het achterhoofd, geef er ook een aan familie en/of vrienden en geniet er samen van!

Fijne feestdagen en bom apetite!

Wilt u nou ook eens zo’n echte traditionele Bolo Rei of Rainha proeven, boek dan snel een villa via Amarante Villas!

Castelo de Silves

Deze bijzondere constructie rijst ver uit boven de stad Silves, met naast uitkijk op de stad, ook zeer fraai uitzicht over het land met zijn vijgenbomen. Het kasteel steekt af tegen de horizon met zijn enorme kantelen.

De Romeinen bouwden hier al eerder een kasteel want de ligging van Silves was ideaal voor een versterkte nederzetting. Het lag aan een rivier die veel groter was dan de huidige rivier, die toentertijd tot aan het kasteel kwam. Zij gebruikten het vooral als vesting en later als gevangenis. Maar het huidige rode zandstenen kasteel stamt grotendeels uit de tijd der Moren. Zij maakten van Xelb (oude naam van Silves) een echte hoofdstad met zo’n 30.000 inwoners, net zo belangrijk als Lissabon. Silves kwam tot bloei en kwam bekend te staan als centrum van cultuur. Het kasteel werd in 1053 de residentie van Al Mutamid, toenmalige heerser van Sevilla en gouverneur van Al Gharb (Algarve). Totdat in de 12de eeuw de kruisvaarders via de rivier Silves vanuit Portimão binnen vielen.

Als je vanuit Lagoa naar Silves rijdt, zie je het imposante gebouw opdoemen. Het ziet er voor de bezoeker prachtig uit, maar men kan zich voorstellen dat het zeer angstaanjagend is voor wie het wil binnenvallen.

Er hebben hier dan ook verschrikkelijke bloedbaden plaatsgevonden toen de Christenen en Moslims elkaar aanvielen in een handgevecht om Silves. Slachtpartijen waarbij niets of niemand gespaard bleef. De Christenen groeven tunnels onder de muren door, maakten Molotov cocktails, zetten hele lange ladders tegen de muren, om als laatste de Moren uit te hongeren. Zij die de slachtpartij overleefden kregen een vrije aftocht en zijn zonder bezittingen naar Sevilla afgedropen.

Buiten de muren prijkt het standbeeld van koning Sancho I, met zwaard in zijn hand. Hij was het, die Silves op bloedige wijze veroverde op de Moren in 1189. Onder deze koning werd de stad wederom welvarend en noemde men Silves ook wel het Bagdad van het Westen. Daarmee waren de Moren niet verslagen, want in 1191 werd Silves weer heroverd op de christenen. Pas in 1253 viel Silves definitief in christelijke handen. Dit was ten tijde van koning Afonso III, die opdracht gaf het zwaar beschadigde Moorse kasteel te restaureren tot hetgeen je vandaag de dag ziet.

Tegenwoordig liggen binnen de machtige muren van het kasteel tuinen met oleanders en jacaranda bomen. Niets wijst erop dat het hier ooit decadent en al helemaal niet barbaars is geweest. Je zal zien dat het kasteel nog in uitstekende staat verkeert. Het is daarom niet vreemd dat dit kasteel al in 1910 tot Nationaal Monument werd uitgeroepen. Terwijl je rondloopt over de muren, zie je de archeologische opgravingen die binnen het kasteel gedaan worden. Je krijgt een goed beeld van hoe strategisch de Moren het kasteel plaatsten in de omgeving. Bovendien heb je vanaf het hoogste punt een schitterend uitzicht over de omliggende huizen en velden.

De enige herinnering aan de Moren is hun 65 meter diepe put en de imposante gewelfde Moorse “Cisterna da Moura Encantada” ofwel “cisterne van het betoverde Moorse meisje”. Het is ongeschonden de strijd doorgekomen en nog steeds in gebruik door de gemeente van Silves.

Het kasteel is iedere zomer nog de achtergrond van de “Feira Medieval”, het middeleeuwse feest van de stad. Naast het kasteel vindt men Cafe Ingles, een charismatische plek, gebouwd door een gerenommeerd figuur uit Silves. Gelegen aan de voet van het kasteel is het gehuisvest in een opvallend oriëntaals geïnspireerd gebouw uit het eind van de 19de eeuw. Een plek waar gegeten en gedronken kan worden op het terras met uitzicht, of binnen in de indrukwekkende zaal, maar waar voornamelijk kunst en cultuur samen komen.

Hier vind je live muziek, kunstexposities, worden gedichten voorgedragen en dat alles in een informele relaxte sfeer.

Bezoek het kasteel en begeef je aansluitend naar Cafe Ingles voor een heerlijke dag uit!

Wilt u dit prachtige kasteel zelf ook eens bewonderen? Boek dan snel een villa via http://www.amarantevillas.nl

Flamingo´s zijn neergestreken in de Algarve

De Europese flamingo (Phoenicopterus roseus) is de enige flamingo soort die in Europa in het wild voorkomt en is een trouwe bezoeker van de Algarve.

Van november tot en met maart zijn ze goed te spotten in de lagunes van Quinta do Lago (ten westen van Faro) en Salgados, ook in het zoutwatermoeras van Tavira, de inham van de Rio Arade in Portimão en in de rivier van Alvor.

Ze broeden niet in de Algarve, maar migreren van Frankrijk naar Spanje en stoppen onderweg in de natte gebieden van Portugal. De dieren zoeken hier naar voedsel door met hun kop ondersteboven het water te filteren met hun snavel. Je ziet ze meestal in groepjes vliegen of in een meertje of zoutpan staan. De lokale bewoners laten de dieren met rust en zijn zeer trots op hun “buren”.

Flamingo´s komen natuurlijk voor in Afrika en Azië, maar hun verspreidingsgebied in Europa is beperkt tot enkele gebieden, waarvan de Camargue in Zuid-Frankrijk het bekendste is. Daarnaast zien we hen dus in Portugal, Spanje, Italië, de Balkan en Griekenland.

Een aantal jaar geleden is voor het eerst een nest gezien in de lagune van Salgados, tussen Albufeira en Armação de Pêra. Met behulp van een telescoop was heel duidelijk te zien dat er één nest was met ook maar één ei erin, waar flamingo´s bekend om staan. Het nest heeft de vorm van een hoop modder met vlakke top.

De ouders zijn niet territoriaal ingesteld, maar ze verdedigen het nest wel. Alle kuikens die kunnen lopen, voegen zich bij grote crèches, die worden geleid door een paar volwassen vogels. Het was bijzonder om zo dichtbij een golfbaan een nest te zien, aangezien flamingo´s een aantal jaar geleden hier nog weinig voorkwamen. Maar door verschillende studies en hulp van natuurorganisaties is het aantal gelukkig weer toegenomen.

Ieder voor- en najaar is de Algarve dus weer een tussenstop voor de duizenden flamingo´s, overdag op zoek naar voedsel, zelfs tijdens grote hitte. Het aanwezige ecosysteem van de beschermde natuurgebieden is namelijk rijk hun voedsel zoals kleine dieren, kreeftachtigen, wormen, microscopisch kleine algen, insecten en planten. De vogel is deels een trekvogel, die vaak in warmere streken overwintert.

Het verenkleed van de flamingo is overwegend wit met wat roze, hij heeft een extreem lange nek, een stompe, gehoekte snavel met een zwarte punt, erg lange poten en korte tenen met zwemvliezen. De kleur verkrijgen ze door bacteriën en bèta-caroteen dat ze uit hun voedsel halen. Ze worden 150 cm lang en kunnen tot 4 kg wegen. Jonge flamingo´s daarentegen zijn witgrijs en krijgen pas later in hun leven de roze kleur.

De flamingo is monogaam en broedt in kolonies van soms wel 200.000 paren.

Het geluid wat ze maken lijkt op een gans en ze voeren vaak ingewikkelde, gesynchroniseerde dansen op. Flamingo’s staan vaak op één poot en bij voorkeur in het water. Een reden zou thermoregulatie zijn. Met één poot in het water koelen ze hun lichaam af, maar met twee poten in het water zouden ze te veel lichaamswarmte verliezen. De andere reden zou zijn, dat de flamingo met twee poten de modder in zakt. Door op één poot te gaan staan kan de flamingo, als die te ver in de modder is gezakt, zichzelf als het ware ophijsen met zijn andere poot.

Het is iedere keer weer een prachtig gezicht om deze bijzondere vogel in de mooie natuur van de Algarve te kunnen bewonderen!

Wilt u deze prachtige flamingo´s zelf ook eens bewonderen? Boek dan snel een villa via http://www.amarantevillas.nl

Kastanjes en Sao Martinho, Sint Maarten!

In november liggen de glimmende kastanjes weer te koop in winkels en op de markt.

Het is de maand waarin men São Martinho viert, de aftrap van de kastanje tijd. Gewoon een beetje kastanjes eten en wijn drinken…

In de straten verschijnen de kastanje verkopers met hun karretjes vol geroosterde kastanjes. De onmiskenbare geur roept het melancholische gevoel van een Portugese winter bij je op. Dit beeld is zo typerend dat er verschillende fado’s zijn gemaakt over de kastanje verkopers, zoals bijvoorbeeld “O homem das Castanhas”.

Kastanjebomen zijn overal in de Algarve te vinden, alhoewel ze het best groeien in wat hoger gelegen gebieden zoals de Monchique.

Op São Martinho, zo heet Sint-Maarten in Portugal, wordt herdacht dat de Romeinse soldaat Martinho zich bekeerde tot het christelijk geloof, naar aanleiding van een ontmoeting met Jezus, vermomd als bedelaar.

Het verhaal gaat ongeveer zo:

“De Romeinse soldaat Martinho reed op zijn paard naar de Franse stad Amiens, toen er ineens een vreselijke storm uitbrak. De regen en wind trotserend reed Martinho door het Franse land, maar plots hoorde hij een stem roepend om hulp. Het was een bedelaar, verkleumd en doorweekt, nog maar amper in staat om hulp te roepen. Martinho aarzelde geen moment en sneed met zijn zwaard zijn mantel in tweeën om de bedelaar beschutting te bieden. Als een wonder ging de storm liggen en brak de zon door. Martinho was zo onder de indruk van deze ontmoeting dat hij tot geloof kwam.”

Deze goede en behulpzame daad van São Martinho, is in Portugal reden om op deze dag met familie en vrienden samen te komen. Er hoort ook een motto bij: “No dia de São Martinho come-se castanhas e bebe-se vinho”, wat vertaalt naar “Op de dag van São Martinho eten we kastanjes en drinken we wijn.”

Toch veel leuker dan met je kinderen door de regen van huis naar huis trekken, op zoek naar snoep.

En over die kastanjes gesproken. Zo maak je ze thuis klaar;

Neem een ovenschaal en vul die met een laagje grof zeezout. Kerf de kastanjes overdwars in, zo´n 2 cm lang. Doe de kastanjes vervolgens in een vergiet en was ze onder de kraan. Leg dan de natte kastanjes op het zout in de ovenschaal. Nu moeten de kastanjes 40 minuten in de oven, op de hoogste stand. Haal ze voorzichtig uit de schaal, vouw ze in een theedoek en laat ze afkoelen.

Eet smakelijk en fijne Sint-Maarten!

Wilt u deze heerlijke kastanjes zelf ook eens proeven? Boek dan gauw een villa via Amarante Villas!

Praia do Carvoeiro

Carvoeiro was a traditional, small fishing village surviving on the tuna catches however, not surprisingly, it has become an incredibly popular resort with visitors and has developed accordingly to keep pace.

Carvoeiro is very popular for family holidays as there is such a large choice of self-catering accommodation, while the local area has all the things you are likely to want within a short distance of the town centre. A lot of the accommodation is in new residential areas on the outskirts as the developments have spread, but it is all in keeping – this isn’t an area of high rise hotels and apartment blocks.

Beaches

The town beach, Praia do Carvoeiro is a beautifully sheltered sandy bay and spreads out just in front of the square with cliffs protecting it on either side. There are bars and cafés ideally placed around the square to still enjoy the view when you leave the beach!

Watersports like jet skis and pedaloes are available at the beach for those who like messing about on the water and there is a diving school based in Carvoeiro if you prefer to be under the water. The local fishermen also make use of their boats during the day to offer visitors the chance to take boat trips around the coastline and to see the caves.

The cliff tops around Carvoeiro offer plenty of scope for walking and some great views. You may also come across some ‘algares’ which are holes in the cliff where the sea has eaten it away from underneath.

The town beach is quite small when it comes to accommodating the numbers of visitors in Carvoeiro during the summer, but there are also some other lovely beaches within easy reach of the town, such as Praia da Marinha and Praia de Vale de Centianes.

Cliffs

Restaurants and bars

One thing you won’t be short of in Carvoeiro is somewhere to eat and drink! There is a huge selection of bars, restaurants and cafés all within easy walking distance of the centre and offering a wide choice of different cuisines. At a guess most visitors give up on the idea of self-catering when they see what’s on offer!

Local attractions

Carvoeiro is also ideally situated for family fun days out. There are two water parks within easy reach – the closest being Slide and Splash at Lagoa and Aqualand just slightly further away at Alcantarilha. If water parks aren’t for you then there is Zoomarine Sealife park at Guia and Krazy World at Algoz to choose from.

If you have something a little more relaxing in mind, then a trip to Silves is a lovely day out with it’s Moorish castle and riverside walks. A walk around the castle walls allows you to have a bird’s eye view of the town and surrounding countryside and there are lots of pavement cafés to stop for a cool drink afterwards! There are also boat trips to Silves up the Arade river from Portimão river front which give you about an hour to see a bit of Silves (before the tide is too low to return) for a different view of the countryside.

Twice a week the tourist train that runs around Carvoeiro ventures a little further afield to Ferragudo which is just along the coast on the opposite bank of the Arade estuary to Portimão. It gives you a couple of hours to explore the town before bringing you back.

Shopping

There are plenty of shops in the town for your everyday needs and because they are used to catering for British visitors you will be able to find most of your normal groceries. There is also a big Intermarché, ALDI and Apolónia supermarkets on the Lagoa road on the outskirts of Carvoeiro for even more choice and these supermarkets can be reached by taxi if you do not have your own transport.

If you are looking for more than just a supermarket you need to head to Portimão to the west of Carvoeiro or to the Algarve Shopping mall at Guia (near Albufeira) to the east (both about 15 minutes away).  Both offer plenty of chances to spend some money! Even the non-shoppers can enjoy Algarve Shopping as there are plenty of seats in the sunshine and lots of restaurants and cafés in the food hall! It’s open until late in the evening, so no need to miss out on beach time either and there is also a multi-screen cinema located here too.

Of course, there is absolutely no need to leave Carvoeiro at all as there is plenty to do and to see right on the doorstep – it really is a lovely spot and well deserves it’s reputation as a top Algarve holiday destination.